Σάββατο, 1 Ιουνίου 2013

Αναθεματισμένα χαρτάκια!

Αυτά τα μικρά χαρτάκια που είναι στο πίσω μέρος των μπλουζών λέω!
Αυτά που δείχνουν το μέγεθος, τη μάρκα κτλ. 
Αυτά που παλιά νόμιζα ότι τοποθετούνταν ΜΟΝΟ πίσω στο λαιμό και ΞΑΦΝΙΚΑ συνειδητοποίησα ότι τα βάζουν και στη ραφή στο πλάι, ενίοτε παρέα με ένα εφεδρικό κουμπί.

Δεν καταλάβατε ποιο είναι το πρόβλημά μου; 

ΜΕ ΕΝΟΧΛΟΥΝ! Με γδέρνουν! Με τσιμπάνε! Με φαγουρίζουν! (Μπορώ να βρω κι άλλα ρήματα)
Παλεύουν με το δέρμα μου και στο τέλος βγαίνουν πάντα νικητές, αφήνοντας τον καημένο μου λαιμό λαβωμένο με ερύθημα (εεεε πςςςςς κάτι μάθαμε τόσα χρόνια ιατρική!).

"Και γιατί δεν τα κόβεις;"
Thank you captain OBVIOUS!

Το έχω ήδη δοκιμάσει. Αλλά μη νομίζεις, το να ξεφορτωθείς τελείως το αίσθημα ενόχλησης που σου προκαλούν περιλαμβάνει κάτι ΠΑΡΑΠΑΝΩ από το "απλά να τα κόψεις". Γιατί αν δεν τα κόψεις ΣΥΡΙΖΑ (δεν εννοώ τίποτα παραπάνω από αυτό που γράφω) ΤΟΤΕ ΣΕ ΤΣΙΜΠΑΝΕ ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ! Και πρέπει να κόψεις πάλι...και λίγο ακόμα...και εκείνη την εριστική ακρούλα που εξέχει... 
Μέχρι που φτάνεις στο σημείο να θες να  να να νααααααα ΤΟ ΤΡΑΒΉΞΕΙΣ, ΝΑ ΤΟ ΞΕΡΙΖΏΣΕΙΣ ΑΠΟ ΚΕΙ ΜΕΣΑ! Να το εξαφανίσεις ΜΙΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ! 


Και...................................... ΚΚΚΚΡΡΡΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΚ


...........................................................ΠΑΕΙ Η ΡΑΦΗ ΤΗΣ ΜΠΛΟΎΖΑΣ




Μείνε τώρα με μια τρυπάρα να!





Ακούω τη φωνή της μαμάς μου...

"Είδες τι παθαίνεις για να είσαι νευρόσπαστο;"

Και τι να πεις, που έχει και δίκιο....


Μα, τελικά, πώς να τα αντιμετωπίσω αυτά τα χαρτάκια; Πιο πολύ και από τη Γιουροβίζιον με έχει βασανίσει...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου