Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2011

ΠΑΓΟΣ ΒΟΥΡΤΣΑΣ




 Ωπ ένα κουτί. Ένα ΧΑΡΤΙΝΟ κουτί! Χμ... Ένα κουτί που περιέχει (ή τουλάχιστον "κάποτε" περιείχε) παπούτσια. Το μόνο σίγουρο, ΜΕΣΑ ΕΚΕΙ ΚΑΠΟΤΕ ΕΙΧΑ ΠΑΡΑΛΑΒΕΙ ΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΑΓΟΡΑΣΕΙ. Ωραία... Και..??? Για πάμε πιο κοντά...



Παρατηρείτε κάτι το αξιοπερίεργο σε αυτό το κουτί? 
(Ορίστε?? Πώς είπατε εσείς με τα γυαλιά?? Δε βλέπετε τα γράμματα?? Ε καλά, πάμε κι άλλο λίγο πιο κοντά... )




(Καλύτερα τώρα? Σε εσάς με τα γυαλιά αναφέρομαι κυρίως!)

Ώπ (x2) ! Τι λέει εκεί το χαρτάκι?? 


Το είδατε;;

"ΠΑΓΟΣ ΒΟΥΡΤΣΑΣ.  μπλα μπλα
 Λ. Βουλιαγμένης 60... "

Και κάπως έτσι αρχίζουν οι συνειρμοί και τα εγκεφαλικά νευρικά μου κύτταρα βρίσκουν λόγο ύπαρξης...

  • Εκδοχή νούμερο ένα (εναλλακτικά-εκδοχή της καμένης κακεντρεχούς) :
-ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΤΟ?? Υπάρχει περίπτωση να κυκλοφορεί ανάμεσά μας κάποιος που ονομάζεται Πάγος και μάλιστα Βούρτσας??

  • Εκδοχή νούμερο δύο:
-Άντε να δεχθώ ότι είναι δύο ξεχωριστά επώνυμα και όχι ένα ονοματεπώνυμο. Και καλά συνέταιροι.. Πραγματικά, ποιες ήταν οι πιθανότητες να συναντηθούν ο Πάγος και ο Βούρτσας και να κάνουν μαζί και επιχείρηση????

  • Εκδοχή νούμερο τρία:
-Πες έχω κάνει λάθος τους τόνους...ντάξει κεφαλαία είναι.. Ας μη βιαζόμαστε να βγάζουμε συμπεράσματα... Οπότε, έχουμε και λέμε: Δισύλλαβα και τα δύο και τα τόνισα στην παραλήγουσα. Ας τα τονίσω λοιπόν στη λήγουσα. Παγός Βουρτσάς??? Δηλαδή, αυτό είναι καλύτερο τώρα?? (Παρεμπιπτόντως, θυμίζει το Βουτσά... αλλά αυτό είναι άλλο θέμα)

  • Εκδοχή νούμερο τέσσερα (Βλέπετε, προσπαθώ, όσο προχωράω τις εκδοχές, να το παίξω όλο και καλύτερος άνθρωπος. Με βλέπετε, κάνω προσπάθειες!!!...) :
-Ας ξεκολλήσουμε από το ενδεχόμενο αυτές οι δύο λέξεις να είναι όνομα/ονόματα. Σοβαρά τώρα.... ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ, ΠΑΓΟΣ ΒΟΥΡΤΣΑΣ????? Τι εννοεί ο ποιητής????? Εγώ εκεί μια φορά δεν είδα καν πάγο, πόσο μάλλον βούρτσας!! Και τι δηλαδή, βάζουμε τη βούρτσα στον πάγο για να διατηρηθεί?

......................................

Βοηθήστε με να καταλάβω... Τι συμβαίνει εδώ πέρα? Αν έχει κάποιος να προτείνει μία καλύτερη ιδέα (ή αν όντως γνωρίζει το νόημα αυτών των δύο λέξεων σε συνδυασμό με το περιβάλλον εντόπισής τους) παρακαλώ ας επικοινωνήσει μαζί μου ή ας αφήσει το σχόλιό του. Προσφέρεται αμοιβή 2 ευρώ για την εκδοχή που θα με πείσει :P
Ευχαριστώ!

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2011

(Kinky) Υποδοχή ξένου πρεσβευτή



"(...) Έβγαιναν φωνές διαφόρων πτηνών (...) Ενώ προς στιγμή βρισκόταν χαμηλά, ύστερα σηκωνόταν ψηλότερα και αμέσως μετά φαινόταν πανύψηλος. (...) Βρυχώνταν με ανοιχτό στόμα και κινούμενη γλώσσα (...) Κατά την είσοδο μου τα λιοντάρια βρυχώνταν και τα πουλιά τιτίβιζαν.(...) Ύστερα από τριπλή προσκύνηση (...) σήκωσα το κεφάλι και (τον) είδα να έχει ανυψωθεί σχεδόν ως την οροφή της αίθουσας. "


Λιουτπράνδος, Ανταπόδοσις, VI, 5.


Το κειμενάκι αυτό υπήρχε στο βιβλίο της Β λυκείου σε ένα παράθεμα στη σελίδα 43. Προφανώς υπέστη κοπτοραπτική για να έρθει στα μέτρα της Ιστιδίνης...
Τι ωραία που περνούσαμε στο Λύκειο :P

Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2011

"ΜΗ ΣΤΗΡΙΖΕΣΤΕ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ...

...ΑΝΟΙΓΕΙ ΑΥΤΟΜΑΤΑ"






Υποθέτω ότι οι περισσότεροι έχουμε δει αυτή την "υπενθύμιση" στις πόρτες του Μετρό... Επίσης, υποθέτω ότι οι περισσότεροι έχουν καταλάβει ότι σκοπός της είναι, προφανώς, να μας ενημερώσει ότι οι πόρτες ανοίγουν αυτόματα (= "μόνες τους")  σε κάθε στάση και συνεπώς, ότι δε θα πρέπει να στηριζόμαστε πάνω τους, για να μην πέσουμε ΟΤΑΝ ανοίξουν...
Ωραία μέχρι εδώ;;...
Ωραία...
Και ρωτώ εγώ τώρα: Ποιος φυσιολογικός άνθρωπος μόλις το διάβαζε αυτό θα σκεφτόταν
"Α.. Δεν πρέπει να στηριχτώ στην πόρτα, γιατί με το που θα ακουμπήσω, θα ανοίξει αυτόματα..." ;;
Σα να λέμε ότι η επαφή με την πόρτα θα πυροδοτήσει μαγικά και άμεσα το άνοιγμά της.

Κι όμως, αυτό πίστευα μέχρι πολύ πρόσφατα... Ευτυχώς, τουλάχιστον, δε χρειάστηκα κάποιον να μου το εξηγήσει, αλλά κατάφερα να συλλάβω μόνη μου αυτό το βαθυστόχαστο νόημα της ταμπελίτσας !!!
(Εκτός αν και πάλι έχω καταλάβει ό,τι να'ναι :P )

Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2011

Μη βάλεις ΠΟΤΕ ξυπνητήρι...

... το αγαπημένο σου τραγούδι, στο κινητό!




Ένα είναι σίγουρο:

ΘΑ ΤΟ ΜΙΣΗΣΕΙΣ!




------Εξαιρετικά αφιερωμένο στις ομάδες Α και Γ της Ανατομίας της Ιατρικής Αθηνών, που ξυπνάνε κάθε Δευτέρα και Τετάρτη (οι μεν) και κάθε Τρίτη και Πέμπτη (οι δε) , κατά μέσο όρο από τις 6:30 το πρωί, για να αντικρύσουν ένα πτώμα------